Weblog
Paul Lempens

Vanavond het concert van Gerard. OK, nog eentje dan.

‘n Jungske ging vur ‘t uurst naor school hij kreeg ‘n vel papier en krijt en hij kleurde en kleurde ‘t hul vel vol want kleure, da vond-ie fijn.
Mer de juffrouw zei “Wat doe je daar, jongeman ?”
“Ik teken bluumkes, juffrouw”
Ze zei “We doen hier niet aan kunst, jongeman, bloemen zijn rood en de lucht is blauw.
Je zult er rekening mee moeten houden;
je bent hier niet alleen.
Als alle kinderen ‘ns deden zoals jij,
waar moest dat dan toch heen, ik zeg je:

BLOEMEN ZIJN ROOD, JONGEMAN,
BLAADJES ZIJN GROEN
‘T HEEFT GEEN ENKELE ZIN OM ‘T ANDERS TE ZIEN, DUS WAAROM ZOU JE ‘T DAN NOG ANDERS DOEN.”

Mer ‘t jungske zei:
“Ja mer juffrouw, d’r zijn zoveul kleuren bloemen, zoveul kleuren blaadjes, zoveul kleuren, overal, zoveul kleuren zijn nie op te noemen mer ik zie ze allemaol.”

Mer de juffrouw zei “Je bent ondeugend, jongeman je kliedert en je nederlands is slecht.
Ik weet zeker dat je ‘t alletwee veel beter kan, ik wil dat je herhaalt wat ik zeg:

BLOEMEN ZIJN ROOD, JONGEMAN,
BLAADJES ZIJN GROEN
‘T HEEFT GEEN ENKELE ZIN OM ‘T ANDERS TE ZIEN, DUS WAAROM ZOU JE ‘T DAN NOG ANDERS DOEN.”

Mer ‘t jungske zei:
“Ja mer juffrouw, d’r zijn zoveul kleuren bloemen, zoveul kleuren blaadjes, zoveul kleuren, overal, zoveul kleuren zijn nie op te noemen mer ik zie ze allemaol.”

Mer de juffrouw zei: “Dit duurt me nou te lang, je moet maar weten hoe ‘t hoort”
en ze zette ‘t jungske op de gang
(”Voor je bestwil” enzovoort).
Mer hij werd bang, zo na ‘nen tijd
klopte zachtjes aan de deur.
En hij zei “Juffrouw, ik heb wel spijt”
en hij kreeg ‘n kleur toen-ie zei:

“BLOEMEN ZIJN ROOD
BLAADJES ZIJN GROEN,
‘T HEEFT GEEN ENKELE ZIN OM ‘T ANDERS TE ZIEN DUS WAAROM ZOU IK ‘T ANDERS DOEN.”

Mer d’n tijd ging dur, gao altijd dur
en hij ging naor de tweede klas
en de juffrouw was hul anders dan die daorvur, ze was nieuw, ze was er pas.
En ze lachte vriendelijk toen ze zei
“tekenen doe je voor je lol,
je krijgt genoeg papier en krijt van mij, teken maar je hele vel vol.”
Mer ‘t jungske tekende bloemen,
gruun en rood, en in de rij,
en toen de juffrouw vroeg waorum
kreeg-ie weer ‘n kleur, en-ie zei:

“BLOEMEN ZIJN ROOD…”
BLAADJES ZIJN GROEN,
‘T HEEFT GEEN ENKELE ZIN OM ‘T ANDERS TE ZIEN DUS WAAROM ZOU IK ‘T ANDERS DOEN.”

Gerard van Maasakkers